Epistel juli-augustus 2018: Verbinden

|   Epistels

In de rubriek "op reis met" vertelt Lisa Weijler over haar belevenissen in Oostenrijk en haar "drive" om epidemioloog te worden.

Geboren in Nederland, opgegroeid in Ostenrijk - ik ben een half Nederlandse, half Oostenrijkse en bijna 24 jaar oude student aan de Technische Universiteit van Wenen. Eenmaal aan de Universiteit ben ik met het Bachelor programma “Mathematics of Technology” begonnen.

Toen had ik geen idee wat ik wilde met mijn toekomst, noch wist ik precies welke mogelijkheden er waren. Maar wat ik wel wist en dat heel goed, was dat voor mij wiskunde altijd verschrikkelijk spannend en interessant was.  Dus dit was het dan – ik schreef me in voor wiskunde. Het begin van de studie was niet wat ik had verwacht en het was ontzettend hard werken. Een nacht met meer dan 5 uur slaap was een goeie nacht! Hoewel mijn nachtrust er last van had, hield ik erg van die uitdaging en vond het zo leuk dat ik erbij bleef. Hier wil ik opmerken dat mijn collega’s daar erg veel aan bijgedragen hebben – een werkelijk leuke studiegroep kan de langste en saaiste nacht in een studeerkamer in een grappige en leuke ervaring transformeren. Na verloop van tijd werden ook mijn uren slaap weer meer en na goede 3 jaar, die ongelofelijk snel voorbijgingen, had ik mijn bachelorsdiploma gehaald. 

Nu stond ik weer voor een keuze: of ik ging verder met wiskunde of een beetje meer in de richting van medicijnen, wat ik ook altijd al echt interessant vond.  Op de Technische Universiteit van Wenen wordt een Masterprogramma “Biomedical Engineering” aangeboden. Omdat het een combinatie van technologie en medicijnen is dacht ik: dat dekt precies mijn interesses, perfect. Maar, zoals bijna elk wetenschapsgebied, is Biomedical Engineering een zeer breed gebied en omvat het een heleboel deelgebieden. Ik had nu wel een keuze voor een Masterprogramma gemaakt maar deze keuze heeft meer vragen opgeroepen dan beantwoord. Mijn vakkenvarieerden van anatomie, pathologie over robotica, mechanica, tot wiskundige modellering en biostatistiek. Ik dacht eerst dat ik later graag prothesen zou ontwikkelen en concentreerde mij daarom op vakken zoals biomaterialen en biomechanica etc. Een Erasmussemester in Lissabon had ik ook al ingepland. Uit pure interesse en omdat ik wiskunde een beetje miste, woonde ik het semester voordat ik naar Lissabon ging de lezing “Mathematical Models of Drug Use and Drug Control” bij van Prof. Tragler. Deze professor had het soms over het “European Monitoring Center for Drugs and Drug Addiction”. Omdat ik zijn lezing erg leuk vond en ik wist dat het EMCDDA in Lissabon was vroeg ik gewoon of ik daar misschien een klein project tijdens mijn Erasmus-verblijf kon doen. De professor legde het contact met Lucas Wiessing, een Nederlandse epidemioloog (Wageningen, RIVM), en 3 maanden later zat ik als stagiaire bij het EMCDDA. Dit was mijn eerste stap op de weg naar een toekomst als epidemioloog.

Het EMCDDA was een hele nieuwe omgeving voor mij. Ik kwam in een kantoor waar al acht andere trainees/stagiaires zaten, ieder met een eigen interessante persoonlijkheid en met verschillende achtergronden, van Farmacie en Public health tot International relations. Dus daar was ik dan, de enige ingenieur in een stel van bijna alleen sociale wetenschappers. Als ik zei dat ik kan programmeren en differentiaal vergelijkingen leuk vind, kreeg ik meestal een hoewel bewonderende ook enigszins grappige blik. In eerste instantie was ik niet zeker of dit de juiste plaats voor mij was. Ik was wel enorm geïnteresseerd maar afgezien van de lezing en de paar artikelen en publicaties over drugsgerelateerde infectieziekten en harm reduction, die ik had gelezen voordat ik naar Lissabon vloog, was mijn kennis van deze onderwerpen best wel beperkt. Echter, hoe minder je over iets weet, hoe meer je erover kunt leren! Vooral met een geweldige begeleider als Lucas. Ik werd opgenomen in het werk voor een meta-analyse over de associatie tussen een geschiedenis van gevangenisstraf en HIV/HCV-infecties onder mensen die drugs injecteren. Het is een multisite en multilevel analyse van 17 Europese studies, bijeengebracht door het EMCDDA en geanalyseerd onder leiding van professor Uuskula in Estland. Mijn hoofdtaak was het aanvullen en herzien van de geaggregeerde gegevens van de deelnemende landen. Het was een goeie taak om kennis te maken met de terminologie en een idee te krijgen van de huidige situaties en concepten binnen dit onderwerp. Bovendien kon ik naar sommige vergaderingen luisteren en mocht ik mee op een bezoek aan een gevangenisziekenhuis. Lucas beantwoordde met geduld en passie al mijn vragen over werkgerelateerde onderwerpen, epidemiologie en het leven in het algemeen. Ook van de gesprekken met de andere trainees/stagiaires profiteerde ik best veel, want onze wetenschapsgebieden waren zo verschillend. Het was wel zeer druk met de vakken op de universiteit aan de andere kant maar ik leerde een hoop in deze periode. 

Na een tijdje begon er een idee in mijn hoofd te groeien: Epidemioloog worden in plaats van prothesen ontwikkelen! Hoe meer ik erover nadacht, hoe meer ik ervan overtuigd was. Ik vond prothesen nog steeds spannend maar epidemiologie leek veel beter bij mij te passen gezien mijn wiskundige achtergrond. Ik had nu iets gevonden dat drie redelijk interessante gebieden combineert: wiskunde, medicijnen en sociale studies. Deze combinatie is prachtig in mijn ogen. Bovendien is het werk van een epidemioloog ook nog zinvol, wat een belangrijke bron van motivatie is om door te gaan, als er eens een slechte dag langs komt. Vol enthousiasme over mijn recente beslissing mijn loopbaan een beetje te veranderen, wou ik mijn eigen statistische analyse uitvoeren. Toen mijn hoofdtaak bijna klaar was vroegen wij toestemming aan sommige landen om hun gegevens daarvoor te gebruiken. Met hulp van Lucas kon ik een geschikte onderzoeksvraag formuleren en daar ben ik nu mee bezig. Als alles goed gaat wordt het mijn eerste publicatie! 

Achteraf gezien was dit echt niet wat ik had verwacht van mijn Erasmus semester in Lissabon, ik had nog eerder verwacht een surf prof te worden dan een beginnend epidemioloog. Toch ben ik werkelijk tevreden met het verloop van mijn semester en erg blij al deze inspirerende mensen te hebben ontmoet, vooral mijn begeleider Lucas. Gelukkig was er ook nog wat tijd om een beetje aan mijn surf carrière te werken – maar laten wij eerlijk zijn: mijn kansen om een surf prof te worden waren sowieso niet echt groot...

Terug